Kızım küçükken biraz daha kolaydı sofrada birlikte olmak. Çağırdığımda gelirdi. Şimdi birlikte sofraya oturmak için sarfettiğim çaba beni yorabiliyor.
“Aç değilim ben” diyor ve bizden farklılığını dile getiriyor ve inisiyatif kullanıyor aslında belli çerçeve içinde. Bu duruma böyle değilde “bana saygısızlık”, “o kadar hazırlıyorum”, “bizimle birlikte olmak istemiyor” gibi başka türlü bir anlam da yükleyebilirdim pek tabi. İşte o zaman ince bir köprüde karşılaşan keçilere dönerdik ve birimizden biri aşağı düşerdi.
Şimdiye kadar aile sofralarının önemini anlamıştır, ağaç yaşken eğilir atasözümüze güveniyorum.
Bugün soframız șenlikliydi.
yoğurt, çilek ve muz ile hazırladığım smoothie, tavada yumurta, sote pırasa ve biber, guacamole, peynir ve yeşillikler…
Keyfiniz bol olsun
Nilay Arda Gokdag Coaching 
Yorum bırakın